Orijin kütüphane

Baktın ekrana, okudun aylarca yazılanı hakkında,

Ara denildi durma! Ama ne ararsan kendinde ara.

Bil ki; ne içeride bir iç var, ne de dış var dışarıda,

İç de, dış da kendinde, bizzat sende, bir arada...

Dostum sence anladın mı, denileni layığınca ?

Hissettin mi hiç, okuduğunu bizzat yaşamında ?

Öyle olsa bakmazdın değil mi, sen diyerek bana,

Okumazdın yazanları, başkası yazmışçasına...

Söylesene dostum, sen dediğin ben, şu an nerede ?

Kapat gözünü de, anla artık; her şey tamamen sende,

Değil asla ne ekranda, ne diskte, ne de internette,

Gör ki; Sen bağlı değilsin, internet senin beyninde...

Düşünsene dostum bir an, eğer ki sen var olmasan,

Ne, Adem ile Havva olurdu, ne de Tevrat ile Kur’an.

Ver kararını; sen mi varlık içinsin, varlık mı senin için ?

Rahman Zat için, Zat da Rahman, tüm bunlar ALLAH için.

Kimi sarıdır; hüznü çağrıştırır, kimi de kırmızı; yaşamı, aşktır.

Kimisi beyazdır; hep diye tanımlanır da, tüm renkleri barındırır.

Kimi de siyahtır ve hiç diye anılır. O renklerden de arıdır ya hani,

Senin rengin de bil ki gri, eğer beyaz ve siyahtan değilsen gani.