Orijin kütüphane

(Yasin Suresi “özde anlama” çalışması… Bu çalışma ne bir tefsir, ne bir te’vil, ne de bir ayet yorumudur. “Kur’an’ı sana inzal olur gibi oku”, uyarısı; “Kur’an İnsanın İkiz Kardeşi” Nebevi Gerçeği çerçevesinde sadece bir yaklaşım denemesidir. )

Evet Dostum;

 

Geldiğimiz noktada bedenin benliğe hâkimiyeti son buldu. Şuur; bilince hâkim artık. Senin için yeni bir süreç başladı. Çünkü senin kıyametin koptu!.. Çünkü sen, yeniden dirildin!... Ve şimdi kendi mahşerini kendin kuruyor, kendi hesabını kendin veriyorsun bundan sonraki yaşam süreçlerinde.

 

Öylesi bir kudret ve duruş elde ettin ki; sana cenneti yaşatacak; esma kuvvelerini kullanma yöntemlerini bilip uyguladığın gibi; seni yakan, seni acıtan, seni perdeleyen hallere karşı, duygular ve alışkanlıklara prim vermeden meydan okuyor; yanması gereken odunsu yanlarını gözünü kırpmadan bir bir kesip atıyorsun ocağa!.. “Altın asitte saflaşır” realitesinin bilinciyle saflaşmak, yüklerinden kurtulmak, ebediyete akan yoluna daha hızlı, daha .çevik koşmak için. Kabuğun örttüğü asıl potansiyeli bütün berraklığıyla meydana çıkarmak için…

 

Bu süreçte söz, senden içre sen olan Şuurun, bir başka deyişle Halife Boyutunun artık. İşi o ele alıyor ve bir kere daha sana senin hakikatini hatırlatmak üzere sesleniyor:

 

60-64) "EY ADEMOĞULLARI... SİZE AHDETMEDİM (BİLDİRİP BİLGİLENDİRMEDİM) Mİ ŞEYTANA (BEDENE- HAKİKATİNDEN HABERSİZ BİLİNCE) KULLUK ETMEYİN, MUHAKKAK Kİ O SİZİN İÇİN APAÇIK BİR DÜŞMANDIR?""BANA KULLUK EDİN (HAKİKATİN GEREĞİNİ HİSSEDİP YAŞAYIN)! SIRAT-I MÜSTAKİM BUDUR" (DİYE?)."ANDOLSUN Kİ (KENDİNİZİ YOK OLUP GİDECEK BEDEN ZANNINIZ) SİZDEN PEK ÇOK CEMAATLERİ SAPTIRDI! AKLINIZI KULLANMADINIZ MI?" "İŞTE BU VADOLUNDUĞUNUZ CEHENNEMDİR!""HAKİKATİNİZİ İNKÂRINIZIN KARŞILIĞI OLARAK ŞİMDİ YAŞAYIN SONUCUNU!"

 

Ahit ve sözleşme!... Kim, kiminle, nerede yaptı?... İki taraf mı var imza atan?...

 

“Bana söz verdin ama sen sözünü tutmadın” diyen kim?...

 

Sözü tutamamanın ana sebebi apaçık düşmanı görememek!..
Kulluğu, yönelişi asıl olması gerekene değil; apaçık düşmana yönelterek şirk koşmak!...
Ve saptırılan pek çok cemaat!...
Ve aklını kullanmamanın bedeli!...
İnkarın sonucu olarak yaşanan cehennem, yanma, pişmanlık, stres yada buhran!...

 

İkiliğe düşmeden nasıl çıkılacak içinden?...
Öteye atmadan, söz alanla söz vereni nasıl çözeceğiz, iki ayrı vücud yoksa?!...
Hadi gel de çık işin içinden….

 

Dostum,

 

İçine doğru yöneldiğinde her an, her saat sana seslenen ve mutlak doğruyu söyleyen bir ses duyar mısın?!.. Adına ister “Vicdan”, ister “Hak”, ister “İnsani Şuur”, ister “Allah’ın Sesi” de! Adına ne dediğin değil, onu duymakta olduğunu mühim! Kulaklarını ısrarla tıkadığın dönemlerde bile duyuyorsun onu değil mi?.. Bazen egosal tutkularınla bastırıp geçsen de hep seslenir sana içinden!... Çoğu kere dinlemezsin onu. Dışa dönük şartları öne alır da akıl-mantık- sosyal ortam der, üfürükten gerekçeler bulur, bir şekilde dinlemezsin!...

 

İşte o sırt çevirdiğin; öz cevherinde seni Halife Olarak Yaratanın, seni belli bir gaye ile donatanın hitabıdır!. Ve der ki; yaratılış gayene sadık kal!...

 

İyi ama ben yaratılış gayemi bilmiyorum ki, diyemezsin… Çünkü bu biliş öz olarak mevcuttur her birimde. Çiçek, nasıl açması gerektiğini bilirken, kul kanat çırpmayı dışarıdan değil içeriden keşfetmişken sen, bilmiyorum, duymadım diyemezsin!

 

Ama ben vicdanımı hiç duymuyorum, özümden beni hiçbir ses uyarmıyor, deme bunun gerçek olmadığını çok iyi biliyorsun! İster cılız, ister yüksek perdede çıksın, her birimde duyulur o ses!...

 

Ve işte gelinen nokta o sesin; bütün diğer sesleri alt edip  TEK HAKİM olarak sana tasarruf ettiği, hitabın ayan- beyan, parazitsiz, pürüzsüz gönül frekansında titreştiği anın yaşamıdır artık.

 

Vazgeçemediklerinden vazgeçecek, veremediklerini verecek, göremediklerini görecek ilim-irade-kudret aynı anda, gayzer misali fışkırır özünden!..  Sen artık yeni bir sen olmuşsundur!..

 

Acımaya, duyguya, geleneğe yer yoktur değerlendirmelerinde!...

 

Çevrenin “Ruhsuz” diyeceği kadar kendinden emin, “Donuk” göreceği kadar duruşuna hakim, “Soğuk” bulacağı kadar realist olmuşsundur!... Ama bilen bilmektedir seni… Sen, beşerce yaşayanların dünyasına veda etmiş; gönülce, kalpçe, şuurca yaşayanların safında yerini almışsındır çoktan!..

 

İşte o safını belirlemiş olmanın huzuruyla sahneleri geri sararcasına kendi hesabını kendin görür, kirli çamaşırların için lazım olan ateşi, büyümesi gereken fidelerin için bengisuyu entegre üretir olmuşsundur. Cennet halini sende büyütecek su da, cehennem tutuşturacak kibrit de sendedir artık.

 

Bedenselliğin apaçık düşman olduğunu görmüşsündür! Beden ve bedene bağlı bilince teslim olmanın sende mevcut pek çok kuvveyi; yerinde kullandırmadığını, boşa yere heba ettirdiğini fark etmişsindir. Bedenselliğin, cemaat halinde güçlü bir ordu gibi fetihler yapacak, yollar açacak kuvveleri yanlış yerlerde israf ettirdiğini apaçık anlamışsındır!

 

Ve sen, bedenin ağzını tıkamış, şuur karşısında kes sesini, demişsindir!

 

65-) O SÜREÇTE AĞIZLARINI MÜHÜRLERİZ; YAPTIKLARI HAKKINDA ELLERİ KONUŞUR VE AYAKLARI ŞAHİTLİK EDER BİZE.

 

Ağız, bedene ait. Düşüncelerin kelimeye dökülüp Ef’al Alemine yansıdığı organ. Kendi mahşerini kurup kendi hesabını gördüğün süreçte ağzını mühürlemişsindir sen!

 

“Biz” kalıbıyla hitabı düşünerek, kimler mühürler, diye de sorabilirsin. Ben öteden okumak istemiyorum ama öyle de bakmak istersen, “Seni ele alanlar ağzını mühürler”, yani “Bedenselliğini susturur” diyeyim.

 

Kimler mi onlar?... Gayb Ricali ve Tasarruf Ehli Zevat diyeceğim. Evet, geçilen onca aşamadan sonra geldiğin bu açık yüzleşme safhasında irade ve kudret onlarındır artık.

 

Sen, ben özgürüm zannetsen de “İNSAN BAŞIBOŞ BIRAKILIVERECEĞİNİ Mİ SANIR (Kıyame 36)” realitesi gereğince her beyin, her bilinç, bir üst bilincin emrindedir farkında olarak yada olmayarak! En az, bir ordu kadar hiyerarşik bir işleyiş vardır Alemlerde; bilinçlerde, idrak katmanlarında… Bu uzun bir konu… Dağıtmadan şöyle noktalayalım:

 

Ehli, bir defasında şöyle demişti: HZ. MUHAMMED (SAV) ARZDA AÇIĞA ÇIKMAZDAN ÖNCE DÜNYANIN İDARESİ ARZ MELEKLERİNE AİTTİ. O AÇIĞA ÇIKINCA ONUN VARİSLERİ OLAYI DEVRALDI!...

 

Tasavvufi derinlik açısından GAYB EHLİ VE DİVANa işaret eden bu söz, içeriden bakınca şunu söylüyor, bize göre:

 

SENDE MUHAMMEDİ BOYUT AÇILANA KADAR SENİN İRADENE BEDENSEL MELEKELERİN; ALIŞKANLIKLARIN, BİLİNCİN, BENLİĞİN HÂKİM…

 

MUHAMMEDİ BOYUT AÇILINCA İSE SENİ HZ MUHAMMED (SAV) VARİSİ ÜST BİLİNÇLER DEVRALIR!...
Daha ötesi çok söylenesi değil. Burada keselim.
***

 

Ne diyorduk?... Ağzın mühürlendi yani artık bedenselliğinin vehim ve vesveselerini duymuyorsun, onun emrinde değilsin.
Peki kimler konuşuyor?...

 

Ellerin!

 

Yani, düşünce kuvvenle sezgi gücün, hayalinle tefekkürün, değerlendirme istidadın ile basiretin konuşuyor. Ve onları objektif olarak dinlediğin için yüzleşiyorsun suçlu yanlarınla, yanlışlarınla, o-ku-ya-ma-dık-la-rın-la!…

 

Ayakların şahitlik ediyor!…

 

Ayak; yere basan yanın… Eller; hakikatinden okuma yaptırırken, ayakların bir şeriat ve sünnetullah okuması yaptırıyor sana!... Fiillerini, eylemlerini, neyin neye seni sürüklediğini, hangi duygu ile suça atladığını, hangi perdeli bakışla günaha sürüklendiğini açıkça görüyor, müşahede ediyorsun artık!.. Hem düşünsel planda, hem eylem planında SİSTEM BİLGİSİne vâkıfsın artık!...

 

Böylesi bir hitap ve şahitlik bazen içini, acıtıyor mu?

 

Ne de olsa çıplak gerçeğe muhatap olmak yine de kolay değil insan için!

 

Bunun bir müjde ve lütuf olduğunu göreceksin şimdiki ayetle…

 

66-) DİLESEYDİK GÖZLERİNİ SİLME KÖR EDERDİK DE YOLDA (ÖYLECE) KOŞUŞURLARDI... FAKAT NASIL GÖREBİLECEKLER (BU GERÇEĞİ)?

 

Bu âlemden, yanlışını hüner sanan bir gafil olarak gitmek ister miydin? Yada içinde bulunduğu karanlığı aydınlık sanan bir kör olarak?..

 

İnsanlığın kahir ekseriyeti, ezici çoğunluğu öyle gidecek biliyorsun. Şimdi sen kendi gerçeğinle, cehennemlik hallerinle de cenneti oluşturacak yanlarınla da örtüsüz-  perdesiz olarak yüzleştin ya, yat kalk şükret Rabbine!!!! Büyük bir lütufla karşı karşıyasın!...

 

Basireti silme kör edilenlerden olmadığının şükrünü eda etmek mi? İmkanı yok, buna güç yetiremezsin. İyisi mi acziyetini itiraf ederek alnını usulca yere koy!
…

 

Daha başka ne olabilirdi?...

 

Körlükten daha beter hallerde mi var, diye soruyorsun?

 

Olmaz mı?

 

Bak dinle ayeti…

 

67-) DİLESEYDİK MEKÂNLARI ÜZERE ONLARI MESH EDERDİK (BULUNDUKLARI ANLAYIŞ ÜZERE ONLARI SÂBİTLERDİK) DE ARTIK NE İLERİ GİTMEYE GÜÇLERİ YETERDİ VE NE DE ESKİ HÂLLERİNE DÖNEBİLİRLERDİ.

 

Meshe uğramak!.. Değişik yerlerde geçer Kur’an’da. Sen de atadan duyma tefsir ve açıklamalarla GEÇMİŞ KAVİMLERDEN KİMİ MAYMUN KİMİ DOMUZ OLDU diye anlarsın bunu öyle mi?..

 

Yok iki gözüm yok!... Öyle suratı ve bedeni hayvana dönüşen filan yok! Bütün anlatılan; İDRAK SÜRECİ… İdraki ve düşüncesi hayvanlıkta kalan, belli bir noktada kilitlenen demek buradaki mesh! Seni bilmem ama benim için suratın maymuna çevrilmesinden daha beteri; bilincin taklit bilgilerde kalıp öylece yaşamasıdır.

 

Sorgulamayanın, düşünmeyenin, atalar dininde yaşayanın nasıl bir dar alana hapsolduğunu bir düşünsen; bunun yanış ve açılım süreçlerinin sancısından çok daha ağır bir bela olduğunu görürsün. Ne ileri ne geri gidemeyen bir algı ve bakış açısı!.. Dünyasını evren sanan, köyünü metropol sanan bir yaşam seyri…

 

Neden?... Neden bazıları çıkamaz o sıkışmışlıktan?...

 

Ömürleri uzundur çünkü… Kıyametleri kopmamıştır henüz.. Mühlet verilmiştir…

 

Dışarıdan birilerinden mi bahsediyoruz. Hayır… Uzun ömürlülük kavramını içeriden nasıl okuruz?.. Önce ayete kulak verelim..

 

68-) KİMİ UZUN ÖMÜRLÜ YAPARSAK ONU YARATILIŞI İTİBARIYLA ZAYIFLATIRIZ. HÂLÂ AKILLARINI KULLANMAZLAR MI?

 

Burada ömrü uzatılan insan mı?.. Kişi mi,  kişiler mi?..

 

Hayır iki gözüm. Hep dedik ya, bu senin kendinle yaşadığın süreç.

 

Ömrü uzatılan ise senin hallerin!.. Yani?.. Yanisi şu;

 

Hangi hal ve anlayış sende uzun süreli mekân tutuyorsa, bu aslında bir zayıflık alameti. Belki de perde çekecek bir durumun zemini…

 

Anlayamadın mı? Nasıl açsam?..

 

Hiçbir kalen yıkılmadı, hiçbir bilgin sarsılmadı, hiçbir düşüncen kınanmadı öyle mi?..

 

Bu iyi bir şey mi görünüyor?... Ahhh Nurum ahhhh..

 

Deprem görmemiş, sarsılmamış, sel basmamış gecekonduda hayat ne güzeldir değil mi?.. Demle çayını akşam asma altında, seyret gökdelenler arasından görünen ufukları…

 

Dostum, yıkım ve sancı süreçleri yaşamadı isen… Değişime zorlayan güç olaylar başına gelmemişse, sert etkilerle düşüncelerine yıldırım düşmemişse, sen fiiliyat- düşünce ve bilgide ömrü uzatılanlardansın!...

 

Yani sen zayıflatılan, bedenin emrinde ihtiyarlayan, kendini beden sanma köleliğinde kıvranan bir zavallısın!... Güçsüz, muhtaç, desteksiz yürüyemeyen bir kötürümsün!...

 

Hele bir aklını kullan!... Bazı bilgilerin yanlış mı çıktı? Elini öp doğruyu gösterenin! Düşüncelerin kınandı da idrak değişimlerine mi zorlandın! Havalara sıçra sevinçten. Eylemlerin, hallerin eleştirildi mi? Bil ki en şifalı ilaç; acı ilaçtır! Acı ilaç; kınanmak, eleştiriye uğramaktır! Kana kana iç onu!...

 

Anladın değil mi?.. Hallerin kısa sürüyor, halden hale, idrakten idrake, bilgiden bilgiye dönüşerek sürekli bir geçişi kolaylıkla yaşıyorsan, şükret!... Hem de başını seccadeden kaldırmadan şükret!... Kötürüm değilsin,  yürüyorsun yetmez mi?!...

 

Hz. Ali “Ben yürüyen Kur’an’ım” derken, “Her an düşüncem, bilgim değişip yenilenmede” demiş olmasın?!!!..

 

YENİLEN çağrısının şu günlerde gerek teknolojik gerek bilimsel gerek güncel mesajlarla daha bir güçlü çıkışı da özel bir lütuf olsa gerek!...

 

Meshe uğramaktan Allah’a sığınıyor; “Kur’an’ı şiirce değerlendirme perdesi”ni konuşmayı ileriye bırakarak selam yaşamımız olsun diyorum!

 

(Sürecek)